Επιστημονικό Περιοδικό «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία» - Κυκλοφορία νέου τεύχους

 

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος (αρ. 2, τόμ. 5,  2023) του επιστημονικού περιοδικού με τίτλο «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία» που εκδίδει η Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την Αειφορία (ΕΛ.Ε.ΕΤ.Π.Ε.Α.). Μπορείτε να το επισκεφθείτε εδώ:

https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/enveducation

Στο νέο τεύχος δημοσιεύονται τέσσερα (4) άρθρα ανοικτής πρόσβασης.

Το πρώτο άρθρο, με τίτλο ‘Νοηματοδότηση της έννοιας της «αειφορίας» μέσα από τις αφηγήσεις εκπαιδευτικών της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την πρακτική τους.’, υπογράφεται από τις κ.κ. Αικατερίνη Νταή και Μαρία Δασκολιά. Σε αυτό παρουσιάζεται μια αφηγηματική έρευνα για τους τρόπους νοηματοδότησης της έννοιας της «αειφορίας» από εκπαιδευτικούς που ασχολούνται συστηματικά με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση/Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη (ΠΕ/ΕΑΑ). Η έρευνα βασίστηκε σε συνεντεύξεις με τρεις γυναίκες εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με προέλευση από τις Φυσικές Επιστήμες, με στόχο την καλύτερη κατανόηση της σκέψης και της πρακτικής τους πάνω στη βάση της βιωμένης εκπαιδευτικής εμπειρίας τους. Συζητούνται τα αποτελέσματα της έρευνας και η σημασία της αφηγηματικής προσέγγισης ως μιας αναστοχαστικής διεργασίας, που συμβάλλει στη νοηματοδότηση και επαναδιαπραγμάτευση αμφιλεγόμενων εννοιών, όπως εκείνη της «αειφορίας».

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Νταή Α., & Δασκολιά Μ. (2023). Νοηματοδότηση της έννοιας της «αειφορίας» μέσα από τις αφηγήσεις εκπαιδευτικών της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την πρακτική τους. Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία, 5(2), 1–24. https://doi.org/10.12681/ees.35423

Το δεύτερο άρθρο έχει τίτλο ‘Η κυρίαρχη αντίληψη για τα μη ανθρώπινα ζώα ως αντικείμενο εκμετάλλευσης στα σχολικά εγχειρίδια του μαθήματος Μελέτη Περιβάλλοντος’ και υπογράφεται από την κ. Θεοδώρα Βαρβαρρήγου. Σε αυτό εξετάζεται μέσα από ανάλυση περιεχομένου των σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος «Μελέτη Περιβάλλοντος» εάν και πώς εμφανίζεται η κυρίαρχη αντίληψη που αντιμετωπίζει τα μη ανθρώπινα ζώα ως αντικείμενο εκμετάλλευσης. Η εργασία αναφέρεται στον σπισισμό/ειδισμό ως μορφή διάκρισης και σε σύγχρονες θεωρίες που αμφισβητούν την κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη για τα μη ανθρώπινα ζώα, ενώ αναλύει τον ρόλο της εκπαίδευσης. Η ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων έδειξε ότι τα σχολικά εγχειρίδια αναπαράγουν την αντίληψη περί εκμετάλλευσης των ζώων και προβάλλουν ποικίλες πτυχές αυτής, ενώ δεν προτείνονται εναλλακτικοί και πιο ηθικοί τρόποι προσέγγισης των ζώων.

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Βαρβαρρήγου Θ. (2023). Η κυρίαρχη αντίληψη για τα μη ανθρώπινα ζώα ως αντικείμενο εκμετάλλευσης στα σχολικά εγχειρίδια του μαθήματος Μελέτη Περιβάλλοντος. Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία, 5(2), 25–42. https://doi.org/10.12681/ees.31205

Το άρθρο που επιγράφεται ‘Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και Ειδική Αγωγή. Η περίπτωση των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης το έτος 2018-19’ υπογράφεται από τις κ.κ. Μαριάννα Καλαϊτζιδάκη και Ροδάνθη Λυράκη. Σε αυτό αναλύονται τα πλεονεκτήματα από τη συμμετοχή μαθητών/τριών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ε.ε.α.) και αναπηρία σε προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΠΕ). Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται ποσοτική έρευνα που υλοποιήθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας με στόχο την καταγραφή πρακτικών, απόψεων και άλλων στοιχείων σχετικά με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών με ε.ε.α και αναπηρία στα προγράμματα των 53 Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της χώρας. Η έρευνα διαπιστώνει ότι αν και πολλά ΚΠΕ-ΚΕΠΕΑ καταβάλλουν προσπάθειες στον τομέα αυτό, άλλα, αναγνωρίζουν μεν τη σημασία, αλλά χρειάζονται περαιτέρω δράση και κρατική υποστήριξη για την απόκτηση του αναγκαίου εξοπλισμού, πλήρη προσβασιμότητα των υποδομών και επιμόρφωση της παιδαγωγικής ομάδας.

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Καλαϊτζιδάκη Μ., & Λυράκη Ρ. (2023). Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και Ειδική Αγωγή. Η περίπτωση των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης το έτος 2018-19. Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία, 5(2), 43–57. https://doi.org/10.12681/ees.33142

Τέλος, στο άρθρο των κ.κ. Γεώργιου Καλομπρατσίδη και Αθανάσιου Μόγια με τίτλο ‘Αξιολόγηση Διδακτικής Μαθησιακής Ακολουθίας με αντικείμενο το μεσογειακό λιμνοθαλάσσιο οικοσύστημα από μαθητές Δημοτικού: Μελέτη περίπτωσης’ παρουσιάζεται μια μελέτη περίπτωσης με δείγμα 20 μαθητών της έκτης τάξης Δημοτικού, στην οποία εφαρμόστηκε η Διδακτική Μαθησιακή Ακολουθία (ΔΜΑ). Συγκεκριμένα, η μελέτη περιλάμβανε αρχική αποτύπωση των γνώσεων των μαθητών γύρω από τα λιμνοθαλάσσια οικοσυστήματα και του βαθμού φιλικών προς αυτά στάσεων, και την εκ νέου αποτύπωσή τους μετά τη διενέργεια στοχευμένων δράσεων εντός τάξης με την αξιοποίηση σχετικού εκπαιδευτικού υλικού και την τελική αξιολόγηση αμέσως μετά το πέρας μιας σειράς δραστηριοτήτων στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι γνώσεις και οι στάσεις των μαθητών, αρχικά περιορισμένες, εξελίχθηκαν σημαντικά στη συνέχεια, μετά τη διδακτική παρέμβαση στην τάξη και ενισχύθηκαν με την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων πεδίου.

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Καλομπρατσίδης Γ., & Μόγιας Α. (2023). Αξιολόγηση Διδακτικής Μαθησιακής Ακολουθίας με αντικείμενο το μεσογειακό λιμνοθαλάσσιο οικοσύστημα από μαθητές Δημοτικού: Μελέτη περίπτωσης. Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία, 5(2), 58–71. https://doi.org/10.12681/ees.35318

Το περιοδικό «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την Αειφορία» αποτελεί ηλεκτρονική επιστημονική έκδοση της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την Αειφορία (ΕΛ.Ε.ΕΤ.Π.Ε.Α.). Σε αυτό δημοσιεύονται πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και μελέτες στην ελληνική ή στην αγγλική γλώσσα, κατόπιν διπλής ανώνυμης κρίσης, καθώς επίσης παρουσιάσεις βιβλίων και γενικότερα εκδόσεων και σημαντικών γεγονότων.

Η διαδικασία υποβολής εργασιών για το επόμενο τεύχος του Περιοδικού ξεκίνησε!

Για περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες για την εγγραφή και υποβολή εργασιών, μπορείτε να επισκεφθείτε τον σύνδεσμο:

https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/enveducation/about/submissions

 

Η ΠΕ/ΕΑΑ στην Προσχολική Ηλικία: Σχεδιασμός και εφαρμογή καινοτόμων παιδαγωγικών πρακτικών μέσα και έξω από το σχολείο

 

Η ανάπτυξη της σχέσης των παιδιών-μαθητών με τη φύση, στο σχολείο και στην πόλη τους, και η καλλιέργεια δημιουργικών ικανοτήτων επίλυσης περιβαλλοντικών προβλημάτων και δράσεων για την αειφορία αποτελούν βασικούς άξονες στον σχεδιασμό παιδαγωγικών πρακτικών στο πλαίσιο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην προσχολική ηλικία. Αντίστοιχα μεγάλη έμφαση δίνεται στην έρευνα γύρω από τα θέματα αυτά διεθνώς.

Δύο σχετικές ερευνητικές εργασίες που έλαβαν χώρα σε ελληνικά σχολεία δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Environmental Education Research.

Η πρώτη, με τίτλο ‘Into the park: exploring preschool children’s experience in a local urban park’, αφορά σε μια μελέτη περίπτωσης. Σε ένα Νηπιαγωγείο της Αττικής και στο πλαίσιο ενός προγράμματος ΠΕ/ΕΑΑ που σχεδιάστηκε με αυτόν τον σκοπό, αξιοποιήθηκαν συμμετοχικές και ελάχιστα παρεμβατικές τεχνικές ποιοτικής έρευνας, όπως η «περιπατητική συνέντευξη», για την καταγραφή αφηγήσεων 5χρονων παιδιών-μαθητών γύρω από την εμπειρία τους σε ένα κοντινό πάρκο, στη γειτονιά του σχολείου τους. Η έρευνα ανέδειξε τρία επίπεδα περιβαλλοντικής εμπειρίας των παιδιών στο αστικό πάρκο και συζητά τη σημασία ενσωμάτωσης αυτής της γνώσης στον σχεδιασμό προγραμμάτων ΠΕ/ΕΑΑ στην προσχολική ηλικία.

Εδώ μπορείτε να βρείτε την πλήρη βιβλιογραφική αναφορά:

• Daskolia, M., & Chouliara, K. (2024). Into the park: exploring preschool children’s experience in a local urban park. Environmental Education Research, 30(1), 118-137. https://doi.org/10.1080/13504622.2023.2237707
  

Η δεύτερη εργασία, με τίτλο ‘Enhancing preschoolers’ creativity through art-based environmental education for sustainability’, αναφέρεται σε μια έρευνα δράσης που διεξήχθη σε ένα άλλο Νηπιαγωγείο της Αττικής, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ΠΕ/ΕΑΑ, που βασίστηκε και αξιοποίησε τις εικαστικές τέχνες με ένα διττό ρόλο: ως παιδαγωγική προσέγγιση και ως ερευνητική μέθοδος. Στόχος της εκπαιδευτικής παρέμβασης ήταν η ανάδειξη και καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης των παιδιών-μαθητών στην προσέγγιση περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η δημοσίευση εστιάζεται στις σημαντικές συνθήκες που επιτρέπουν την ανάδυση της δημιουργικότητας των νεαρών μαθητών, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται ένα κατάλληλο παιδαγωγικό πλαίσιο που είναι ανοικτό στην καινοτομία, και υποστηρικτικοί εκπαιδευτικοί, που ενσωματώνουν ευφάνταστες, συνεργατικές και αναστοχαστικές προσεγγίσεις για να ξεδιπλώσουν το δημιουργικό δυναμικό των μαθητών τους.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δημοσίευση εδώ:

• Kalafati, M., Flogaiti, E., & Daskolia, M. (2024). Enhancing preschoolers’ creativity through art-based environmental education for sustainability. Environmental Education Research. https://doi.org/10.1080/13504622.2023.2291319

 

 

Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση/ Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη (ΠΕ/ΕΑΑ) στην Ανθρωπόκαινο εποχή: Μια παιδαγωγική της «συναρμογής»

 

 

Η εμφάνιση της έννοιας του «Ανθρωπόκαινου» αναζωπύρωσε τον προβληματισμό και τη συζήτηση σχετικά με τον ρόλο του ανθρώπου στην πρόκληση και διαιώνιση της σύγχρονης κοινωνικο-περιβαλλοντικής κρίσης, εφιστώντας την προσοχή στην κυριαρχική παρουσία του ανθρώπου στον πλανήτη και στη βαθιά ριζωμένη ανθρωποκεντρική δομή της σκέψης και της ηθικής μας, όπως διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων και η οποία διαπερνά κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αρκετοί φιλόσοφοι και μελετητές από τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες εξέλαβαν το γεγονός αυτό ως έκκληση για την αναδιαμόρφωση των κυρίαρχων ανθρωποκεντρικών κοσμοθεωριών και πρακτικών και για υποβοήθηση της μετάβασης σε μια μετα-Ανθρωπόκαινο εποχή. Η εκπαίδευση, και πιο συγκεκριμένα η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση/ Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη (ΠΕ/ΕΑΑ), δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις προκλήσεις που φέρνει η Ανθρωπόκαινος εποχή, μεταξύ των οποίων η ανάγκη για νέα εννοιολογικά εργαλεία και παιδαγωγικές πρακτικές με στόχο την ενίσχυση της κριτικής σκέψης και της φαντασίας και για ενθάρρυνση πιο αυθεντικών συνδυασμών ζωής και γνώσης μέσω της εμπειρίας, της εξερεύνησης και της δράσης.

Στη εργασία που παρουσιάζουμε σήμερα συζητάμε την πρόταση για μια παιδαγωγική που βασίζεται και προωθεί μια μετα-ανθρωπιστική και νεο-ματεριαλιστική γραμμή σκέψης, όπως αναπτύχθηκε από δύο Γάλλους φιλοσόφους και στοχαστές του εικοστού αιώνα, τους Gilles Deleuze και Felix Guattari. Με επίκεντρο την έννοια της «συναρμογής», συζητάμε τις φιλοσοφικές αρχές αυτής της παιδαγωγικής για την ΠΕ/ΕΑΑ. Υποστηρίζουμε την καταλληλότητά της ως απάντηση στις προκλήσεις του Ανθρωπόκαινου και ως τρόπο μετάβασης σε μια μετα-Ανθρωπόκαινο εποχή, εστιάζοντας σε μια νέα ιδέα για τις σχέσεις των παιδιών/μαθητών με τον περισσότερο-από-τον-ανθρώπινο κόσμο τους (more-than-human-world) σε κοινωνικο-οικολογικά δίκτυα που έχουν ως βάση τους τον τόπο και που συγκροτούνται από όλα τα ζωντανά είδη και τις υλικές οντότητες. Αυτή η παιδαγωγική αντιλαμβάνεται τη ζωή και τον κόσμο ως πολύπλοκα «δίκτυα συναρμογών», που δημιουργούν συνεχώς διασυνδέσεις, συνθέσεις και μετασχηματισμούς και όπου το παιδί/μαθητής βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχούς «γίγνεσθαι» (becoming). Η μάθηση προσεγγίζεται ως διαδικασία που λαμβάνει χώρα μεταξύ όλων των διαφορετικών μερών (ανθρώπινων, μη ανθρώπινων και περισσότερο-από-τα-ανθρώπινα στοιχείων) και η σκέψη ως αναδυόμενη μέσα από τις συναντήσεις με αυτά.

Υποστηρίζουμε ότι η προτεινόμενη παιδαγωγική καθιστά την ΠΕ/ΕΑΑ μια «σχεσιακή» (relational) εκπαιδευτική πρακτική, που ενθαρρύνει την ανάπτυξη νέων μορφών γνώσης, και μια «εν κινήσει οικολογία» (ecology in motion), που επιδιώκει να «συνυφάνει» ανθρώπους, τόπους και άλλα μη-ανθρώπινα όντα σε νέες και αναδυόμενες εκπαιδευτικές πραγματικότητες.

Το κείμενο αποτελεί συμβολή στη συλλογική έκδοση με τίτλο ‘Challenges and Concerns in 21st Century Education’, που επιμελήθηκαν οι S.-G. Soulis, M. Liakopoulou & A. Galani (2023, Cambridge Scholars Publishing).

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Daskolia, M. & Pappa, M. (2023). Towards Assemblage Pedagogies: Environmental Education for Sustainability as a Relational Educational Practice and an Ecology in Motion. In S.-G. Soulis, M. Liakopoulou & A. Galani (Eds.), Challenges and Concerns in 21st Century Education, (pp. 323-334). Newcastle upon Tyne, UK: Cambridge Scholars Publishing.

Περιβαλλοντικές Ανθρωπιστικές Επιστήμες και Εκπαίδευση στην Ανθρωπόκαινο Εποχή. Εισαγωγή στο βιβλίο της C. Merchant "Η Ανθρωπόκαινος εποχή και οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Από την κλιματική αλλαγή σε μια νέα εποχή αειφορίας"

 

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο βιβλίο της Carolyn Merchant "Η Ανθρωπόκαινος εποχή και οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Από την κλιματική αλλαγή σε μια νέα εποχή αειφορίας", που κυκλοφόρησε στην ελληνική γλώσσα από τις Εκδόσεις Gutenberg, σήμερα παρουσιάζουμε την εισαγωγή του, που υπογράφεται από τη διευθύντρια του ΕργΠΕ, Αναπλ. Καθηγήτρια Μαρία Δασκολιά, η οποία είχε και την επιστημονική επιμέλεια της έκδοσης.

 

Το κείμενο, αν και επιγράφεται «Εισαγωγή στην ελληνική έκδοση», επιδιώκει να είναι κάτι περισσότερο από ένα τυπικό εισαγωγικό σημείωμα, με την έννοια της συνοπτικής περιγραφής και ξενάγησης των αναγνωστών/τριών στην ταυτότητα της συγγραφέα και/ή στο θέμα, τη δομή και το περιεχόμενο του βιβλίου. Αντ’ αυτού, μέσα από μια θεωρητική ανάλυση αναπτύσσει έναν προσωπικό θεωρητικό στοχασμό, με σκοπό τη διατύπωση τεκμηριωμένης θέσης και πρότασης για τον ρόλο και τη δυναμική που έχει το αναδυόμενο πεδίο των περιβαλλοντικών ανθρωπιστικών επιστημών στη σύγχρονη εποχή και τις ευκαιρίες που ανοίγονται από τη σύνδεσή του με την εκπαίδευση γενικά και τα πεδία της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης/ Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη (ΠΕ/ΕΑΑ) ειδικότερα.

 

Πιο συγκεκριμένα, η εργασία επιδιώκει να αρθρώσει μια διακριτή και χρήσιμη προβληματική, εξελίσσοντάς την με βάση μια σειρά από ερωτήματα, τα οποία θέτει διαδοχικά ως άξονες πρόκλησης σκέψης και διατύπωσης θέσης. Ξεκινώντας από την αναζήτηση της σχέσης που μπορεί να έχουν οι ανθρωπιστικές επιστήμες με το περιβάλλον, τη σύγχρονη περιβαλλοντική κρίση και την αειφορία, το κείμενο ξετυλίγει ένα νήμα σκέψης, με την σκυτάλη να παίρνουν επόμενα ερωτήματα, όπως για το πώς και γιατί επανέρχονται οι ανθρωπιστικές επιστήμες στην πρωτοπορία της σύγχρονης περιβαλλοντικής σκέψης και έρευνας, ή τι καθιστά περισσότερο επίκαιρη από ποτέ τη συμβολή των περιβαλλοντικών ανθρωπιστικών επιστημών στη διεκδίκηση μιας νέας εποχής αειφορίας. 

 

Μέσα από τις θέσεις που αναπτύσσει με αφορμή τις απαντήσεις που δίνει σε καθένα από τα ερωτήματα αυτά, η εργασία επιζητά όχι μόνο να ορίσει και να χαρτογραφήσει το status και την αποστολή των περιβαλλοντικών ανθρωπιστικών επιστημών της εκπαίδευσης στην εποχή του Ανθρωπόκαινου, αλλά και να διερευνήσει τις προκλήσεις και τις δυνατότητες μιας συν-εξέλιξής τους με την ΠΕ/ΕΑΑ. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο «Ανθρωπόκαινο» ως έννοια και ως πραγματικότητα και στη δυνατότητα να αξιοποιηθεί από τη σύγχρονη εκπαίδευση ως μαθησιακή «πρόκληση στη συλλογική φαντασία», με τις περιβαλλοντικές ανθρωπιστικές επιστήμες να αποτελούν τα «εργαλεία πλοήγησης» εκπαιδευτών και εκπαιδευόμενων σε μια ανα-νοηματοδότηση της σχέσης μας με τον κόσμο.

 

Η θέση και η πρόταση που οικοδομείται σχετικά με τη σύζευξη των εν λόγω πεδίων είναι ότι η ΠΕ και η ΕΑΑ έχουν την ευκαιρία να δουν κριτικά και να επικαιροποιήσουν το θεωρητικό και ιδεολογικό τους υπόβαθρο, να αναζητήσουν πιο εναρμονισμένους και αειφορικούς τρόπους σύνδεσης, μάθησης και έρευνας μέσα από αντίστοιχους παιδαγωγικούς σχεδιασμούς και να εμπλουτίσουν την περιβαλλοντική προβληματική τους με την ένταξη νέων θεμάτων, οπτικών και αναγνώσεων για τις σχέσεις των ανθρώπων και των πολιτισμών τους με τη φύση και το περιβάλλον. Από την άλλη πλευρά, η ΠΕ και η ΕΑΑ μπορούν να συνεισφέρουν στις περιβαλλοντικές ανθρωπιστικές επιστήμες με νέα εννοιολογικά δομήματα και σχέδια σύλληψης, σχεδιασμού και υλοποίησης καινοτόμων παιδαγωγικών προσεγγίσεων και πρακτικών, που να βασίζονται και να καλλιεργούν μη ανθρωποκεντρικούς και επεμβατικούς τρόπους συνύπαρξης με τον ανθρώπινο και μη-ανθρώπινο κόσμο και να επιδεικνύουν μια καλύτερη «εναρμόνιση με» τη φύση και μια οικολογική ηθική. 

 

Η εργασία συμβάλλει στον θεωρητικό προβληματισμό και την ανάπτυξη νέας παραδειγματικής σκέψης στην ΠΕ/ΕΑΑ.

 

Εδώ η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά:

Δασκολιά, Μ. (2023). Περιβαλλοντικές Ανθρωπιστικές Επιστήμες και Εκπαίδευση στην Ανθρωπόκαινο Εποχή - Εισαγωγή στην Ελληνική Έκδοση. Στο C. Merchant, Η Ανθρωπόκαινος εποχή και οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Από την κλιματική αλλαγή σε μια νέα εποχή αειφορίας (Μ. Δασκολιά, Επιμ., Ν. Καλαϊτζής, Μτφ), (σσ. 11-33). Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg. ISBN: 978-960-01-2467-5

/