ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: https://bit.ly/3x03RlA
Η φύση έχει αποτελέσει διαχρονικά μία από τις πιο δυνατές
πηγές έμπνευσης, τόσο για ανώνυμους και διάσημους καλλιτέχνες του παρελθόντος,
όσο και για σημαντικούς δημιουργούς του παρόντος. Εκτός από αστείρευτη δεξαμενή
εικόνων, αισθήσεων και συναισθημάτων μέσα από τα διαφορετικά τοπία, την
ποικιλία των μορφών, το φάσμα των χρωμάτων και όλα τα στοιχεία και πλάσματα
ενός θαυμαστού φυτικού και ζωικού κόσμου, η φύση προσφέρει επίσης μερικά από τα
βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται στις Καλές και Εφαρμοσμένες Τέχνες κάθε
μορφής, όπως το νερό, το ξύλο, το κάρβουνο, τον πηλό, τα πετρώματα, τα μέταλλα,
όπως και νέα υλικά και ιδέες που οδηγούν σε νέες παραδόσεις τέχνης (βλ. περιβαλλοντική
και οικολογική τέχνη).
Η φύση υπάρχει παντού, γύρω μας, μαζί με μας και μέσα μας: όχι μόνο σε μέρη μακρινά και παρθένα, αλλά ακόμα και στην αυλή του σπιτιού μας, στο πάρκο της γειτονιάς μας, στα βουνά και τις ακτές της πόλης μας, ξεπροβάλλει σε κάθε μας κίνηση, ακούμε τον παλμό της μέσα μας, καθώς είμαστε ένα με τη φύση! Η σωματική, διανοητική και ψυχική υγεία μας εξαρτάται από τον αέρα που αναπνέουμε, από τις εικόνες που αντικρίζουμε, από τις οσμές και τους ήχους που μας περιστοιχίζουν, από τις τροφές που καταναλώνουμε… Το ίδιο όμως και η οικολογική ισορροπία και η ζωή μέσα τη φύση εξαρτώνται από την παρουσία και παρέμβαση των ανθρώπων και των κοινωνιών σε αυτή.
ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: https://bit.ly/3gaBwCO
Η τέχνη λειτουργεί ως εκφραστής και διαμεσολαβητής, που αποτυπώνει, νοηματοδοτεί, κρίνει, προτείνει, στην ουσία «αφηγείται» ή επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Είτε μεταφέροντας μια ρομαντική διάθεση θαυμασμού ή την ανάγκη επιστροφής και επανασύνδεσης με τη φύση, είτε – και κυρίως – προσεγγίζοντας με τρόπο κριτικό τον ρόλο του ανθρώπου στην σύγχρονη περιβαλλοντική κρίση, οι οικοκριτικές προσεγγίσεις της τέχνης προσφέρουν φρέσκιες και ενδιαφέρουσες οπτικές και νέες αφηγήσεις της σχέσης μας με τον κόσμο.
Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση/Εκπαίδευση για την Αειφορία θα πρέπει να αναδείξει και αξιοποιήσει αυτές τις οικοκριτικές οπτικές και αφηγήσεις που προτείνονται μέσα από κάθε μορφή τέχνης, στο πλαίσιο διεπιστημονικών και ολιστικών προσεγγίσεων και μεθοδολογικών πρακτικών, καλλιεργώντας από κοινού το βίωμα και τη συγκίνηση για τη φύση όσο και τον κριτικό προβληματισμό για τη σύγχρονη περιβαλλοντική πραγματικότητα.
